نظریه مشورتی ۷/۹۹/۴۸

به موجب قوانین و مقررات خصوصا قانون تبصره 20 قانون ب ودجه 1339 و ماده واحده قانون اجازه 50 % درصد حق الوکاله به نمایندگان قضایی و کارکنان موثر در پیشرفت دعاوی مصوب 1344 و تبصره 132 قانون بودجه 1390 و رأی وحدت رویه شماره 771 هیأت عمومی دیوان عالی کشور که در حکم قانون است و دستورالعمل دیگر ،های پرداخت سی درصد ح به نمایندگان حقوقی و بیست درصد به کارکنان مؤثر دولتی را تجویز کرده است ق.الوکاله ا ز آن جا که در رأی وحدت رویه موسسات عمومی و در ماده 32 قانون آیین دادرسی مدنی منظور موسسات عمومی نیز واقع شده است و همان طور که خاطر عالی استحضار دارد در شهرداری شهرهای کوچک شهرداران به طور مستقیم یا غیر مستقیم موثر دفاع از دعاوی را به عهده دارند در واقع قسمتی از بار عدم وجود دوایر حقوقی قدرتمند را بر دوش می گیرند مقتضی است در صورت امکان این شهرداری را ارشاد فرمایید در صورت جمیع شرایط مصرح در قوانین و مقررات آیا شهرداران نیز با توجه به مطلق بیان نمودن کلمه کارکنان که شامل شهردار و غیر آن می گردد و استثنایی ملحوظ نظر قرار نگرفته مشمول پرداخت های 20 درصدر ک ارکنان موثر قرار می گیرد یا خیر ؟

اولا، قانون اجازه پرداخت پنجاه درصد از حق الوکاله های وصولی به نمایندگان قضایی و کارمندان مؤثر در پیشرفت دعاوی دولت مصوب 1344 نسخ نشده و معتبر است. رأی وحدت رویه شماره 771 مورخ 16/5/1397 هیأت دیوان عالی کشور مؤید این نظر است .عمومی ثانیا، قانون مذکور مخصوص»دعاوی دولت « است و تعمیم آن به» دعاوی مربوط به مراجع غیر دولتی « از جمله فاقد مجوز قانونی است شهرداری.ها