نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۱/۳۳۰

در سند نکاحیه مهریه زوجه مشتمل بر اقلام متعددی از جمله مقادیر قابل توجهی طلای 18 عیار و نیز بیش از یکصد و ده سکه بهار آزادی است که حسب مورد بر عهده زوج، پدر و یا مادر وی قرار گرفته است؛ حکم بر محکومیت این اشخاص به پرداخت مهریه به ترتیب مندرج در سند نکاحیه صادر شده و با صدور اجراییه، زوج معادل تعداد 110 عدد طلا را پرداخت کرده است .سکه با پرداخت صورت گرفته از سوی زوج، علی الاصول صدور دستور حبس زوج امکان پذیر نیست؛ اما در خصوص دو نفر محکوم علیه دیگر با توجه به ماده 22 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 ، آیا صدور دستور حبس )جلب( این اشخاص )پدر و مادر زوج( موضوع ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت ه ای مالی مصوب 1394 دارای وجاهت قانونی است؟

اولا، هدف قانون گذار از تدوین حکم مقرر در ماده 22 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 مبنی بر شمول ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب 1377 )در حال حاضر ماده 3 این قانون مصوب 1394 ( نسبت به مهریه تا یکصد و ده سکه تمام بهار آزادی یا معادل آن، جلوگیری از بازداشت زوج در قبال مازاد بر این میزان است مهریه.های ثانیا، عدم امکان بازداشت زوج در صورت پرداخت یکصد و ده سکه تمام بهار آزادی یا معادل آن مفید استقلال تعهد اشخاص ثالث از تعهد مدیون اصلی مهریه )زوج( نیست؛ بنابراین، در فرض سؤال که علاوه بر زوج، پدر و مادر وی نیز پرداخت قسمتی از مهریه زوجه را به عهده گرفته اند، با پرداخت یکصد و ده سکه تمام بهار آزادی یا معادل آن توسط زوج اعمال ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب 1394 نسبت به دیگر متعهدین پرداخت مهری ه منتفی است؛ هرچند تکلیف آن ها به پرداخت مهریه موضوع حکم به قوت خود باقی است. ضمن آن که، حبس اشخاص در نتیجه عدم پرداخت مالی، امری استثنایی است که باید در موارد تردید، به اصل عدم بازداشت قائل بود محکوم.به دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه