رأی وحدت رویه ۵۳
شماره ۵۳ — مورخ ۱۳۵۳/۳/۱۵ — هیأت عمومی دیوان عالی کشور
ماده ۱۳قانون جزای‌عمومی مصوّب خردادماه ۱۳۵۲در مقام تعریف جزای‌نقدی‌نسبی می‌گوید: (جزای نقدی‌نسبی آن است که میزان‌آن براساس واحد یامبنای‌خاص‌قانونی احتساب‌می‌گردد)وچون جزای نقدی‌نسبی که به‌موجب ماده ٤۲ اصلاحی مصوّب۲۰ فروردین٤۸ قانون‌حفاظت وبهره‌برداری از جنگلها و مراتع برای بریدن یا ریشه‌کن‌کردن و یا سوزاندن نهال‌جنگلی تعیین گردیده بر مبنا و مأخذ حداکثر۵۰ ریال هرنهال می‌باشد‌و به‌موجب مواد ۹و۱۲ قانون‌جزا مصوّب خرداد ۱۳۵۲، مطلق جزای نقدی حداکثر تا ۵۰۰۰ریال کیفر خلافی و از ۵۰۰۱ریال به‌بالا کیفرجُنحه‌ای شناخته‌شده اعم‌ازاینکه جزای‌نقدی در قانون نسبی باشد و یا ثابت، ملاک تشخیص خلافی و جنحه‌ای‌بودن جرم قطع یا ریشه‌کن‌کردن و یا سوزاندن نهال‌جنگلی درمورد هرجرم علیحده تجاوز و یا عدم‌تجاوز حداکثر مجموع مبلغ جزای‌نقدی‌نسبی خواهدبود که بر اساس حداکثر ۵۰ ریال واحد محاسبه جزای‌نقدی نسبی مصرح در ماده ٤٢ اصلاحی قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگلها و مراتع ازطرف دادگاه قانوناً قابلیت تعیین‌دارد. این رأی به موجب ماده ۳ الحاقی به آئین‌دادرسی‌کیفری و در حد پیش‌بینی شده ضمن قانون وحدت‌رویه مصوّب تیرماه ۱۳۲۸ لازم‌الاتباع خواهد بود.
هیأت عمومی دیوان‌عالی‌کشور
رأی وحدت رویه ۵۳ در پروندهٔ شما چه اثری دارد؟ پرونده‌تان را به زبان خودتان بنویسید؛ هوشیار وکیل مواد و نظریات مرتبط را پیدا می‌کند و تحلیلی می‌دهد که هر استنادش با متن قانون راستی‌آزمایی شده. اولین تحلیل رایگان است.
متن از بانک قوانین هوشیار وکیل است؛ پیش از استناد با متن منتشرشده در روزنامهٔ رسمی تطبیق دهید.