رأی وحدت رویه ۱۹۲۹

" طبق ماده ۱۹ قانون مقررات پزشکی و دارویی، مجازات های مندرج در بندهای (الف) ، (ب) ، (ج) ، (د) ، (هـ) و (و) در مورد مواد غذائی و آشامیدنی عبارت است از همان مجازات های مواد دارویی، ولی با یک درجه تخفیف و چون تبصره ۵ ماده ۱۸ در صورت وجود علل مخففه تخفیف مجازات را در مورد مجازاتهای جنایی تا یک درجه و در سایر موارد یعنی جرائم جنحه تا نصف مجازات را جایز دانسته و رعایت تبصره ۵ ماده ۱۸ در ماده ۱۹ برای تعیین مجازات اصلی لازم است، بنابراین مجازات های تأدیبی مندرج در بندهای فوق الذکر در مورد مواد غذائی و آشامیدنی نصف آن مجازاتها خواهد بود. این رأی به موجب ماده واحده قانون وحدت رویه قضائی مصوب تیر ماه ۱۳۲۸ لازم الاتباع است."

هیأت عمومی دیوان عالی کشور