رأی وحدت رویه ۱۱۳
شماره ۱۱۳ — مورخ ۱۳۵۶/۱۱/۲۴ — هیأت عمومی دیوان عالی کشور
" بند نهم ماده ١٤ قانون روابط مؤجر و مستأجر مصوب سال ١٣٥٦ که تأخیر مستأجر در پرداخت قسط یا اقساط عقب افتاده مال الاجاره یا اجرت المثل را ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ اخطار دفتر خانه تنظیم کننده سند اجاره یا اظهارنامه، از جمله موارد درخواست صدور حکم تخلیه مورد اجاره قرار داده است، ناظر به دادخواستها و تخلیه که قبل از اجرای آن قانون و به ادعای خودداری مستأجر از پرداخت قسط و یا اقساط عقب افتاده اجرت المسمی یا اجرت المثل ظرف سه روز از تاریخ ابلاغ اخطار دفتر اسناد رسمی و با استناد به شق ٧ ماده ٨ قانون روابط مالک و مسأجر مصوب ١٣٣٩ شمسی تقدیم شده است نمی باشد، بنابراین در اینگونه دعاوی شرط تخلف مقرر در شق ٧ ماده ٨ قانون اخیر الذکر لازم الرعایه خواهدبود."
" این رأی طبق قسمت اخیر سوم در موارد اضافه شده به قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۳۷ شمسی از طرف دادگاه ها در موارد مشابه باید پیروی شود."
هیأت عمومی دیوانعالیکشور
رأی وحدت رویه ۱۱۳ در پروندهٔ شما چه اثری دارد؟ پروندهتان را به زبان خودتان بنویسید؛ هوشیار وکیل مواد و نظریات مرتبط را پیدا میکند و تحلیلی میدهد که هر استنادش با متن قانون راستیآزمایی شده. اولین تحلیل رایگان است.
متن از بانک قوانین هوشیار وکیل است؛ پیش از استناد با متن منتشرشده در روزنامهٔ رسمی تطبیق دهید.