نظریه مشورتی ۷/۹۹/۴۳۶

در تصادف منجر به فوت، پزشکی قانونی هفتاد درصد بیماری قلبی و سی درصد استرس ناشی از تصادف را علت تامه فوت تشخیص داده است .با عنایت به مفهوم بند»پ « ماده 290 و مواد 371 ، 372 ، 526 ، 536 ، 537 قانون مجازات اسلامی ،آیا محکومیت صد درصدی متهم ا پرونده صحیح است؟

رییس محترم دادگستری شهرستان چالداران با سلام و دعای خیر؛ بازگشت به نامه شماره 9022/386/5600 مورخ 1399/04/12 به شماره ثبت وارده 436 مورخ 1399/04/14 ، در خصوص استعلام بازپرس محترم شعبه اول دادسرای عمومی و انقلاب آن حوزه قضایی، نظریه مشورتی این اداره کل به شرح زیر اعلام می:شود با لحاظ ماده 452 قانون مجازات اسلامی 1392 که طی آن دیه، احکام وآثار مسؤولیت مدنی را دارد، و نظر به اینکه مطابق ماده 492 این قانون جنایت در صورتی موجب دیه است که نتیجه حاصله مستند به رفتار مرتکب باشد ، بنابراین در حوادث رانندگی اصولا مسئول جبران خسارت )و پرداخت دیه( کسی است که بین رفتار او و ایجاد خسارت )جنایت( رابطه مستقیم یا سببیت )علیت( موجود باشد و لذا در فرض استعلام، حادثه رانندگی، عا م ل ایجاد حادثه است و بیماری های زمینه ای را نمی توان بخشی از اسباب و عوامل حادثه دانست و در نتیجه، هر چند مجنی علیه به علت بیماری، زمینه خطرناکی از لحاظ جسمی داشته است، لکن هرگاه تصادف واقع نمی چه بسا )مشارالیه (شد، سالها زنده می ماند. بنابراین تصادف، موجب قتل غیرعمدی ناشی از رانندگی گردیده است و پرداخت دیه آن به عهده مقصرحادثه می باشد. ضمنا فرض سؤال منصرف از ماده 526 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که ناظر به رفتار )سبب و مباشر (مرتکبین غیر از مجنی علیه است می.باشد، دکتر احمد محمدی باردئی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه