نظریه مشورتی ۷/۹۹/۳۰۵

چنانچه خواهان دعوای مالی خود را به لحاظ مشخص نبودن بهای تعیین خواسته و در اجرای بند 14 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدها ی دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 1373 با اصلاحات و الحاقات بعدی به صورت علی الحساب تقویم کند و در مرحله دادرسی دعوای مذکور به صلح و سازش و صدور گزارش منجر شود با توجه به این که برابر ماده 517 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی وانقلاب در امور مدنی مصوب 1379 در مورد چنین دعوایی حکم خسارت صادر نخواهد شد، آیا امکان دریافت و اخذ هزینه دادرس ی از خواهان بر مبنای مبلغ مورد توافق و صلح و سازش به تبع مشخص شدن بهای خواسته وجود دارد ؟

رئیس محترم دادگستری شهرستان فلاورجان با سلام و دعای خیر؛ بازگشت به استعلام شماره 9016/130/38001 مورخ 1399/03/06 به شماره ثبت وارده 305 مورخ 1399/03/10 ،نظریه مشورتی کمیسیون آیین دادرسی مدنی این اداره کل به شرح زیر اعلام می:شود حکم مقرر در بند 14 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 1373 با اصلاحات و الحاقات بعدی مبنی بر آن که »بقیه هزینه دادرسی بعد از تعیین خواسته و صد ور حکم دریافت خو اهد شد «منصرف از فرضی است که خواسته برابر بند یاد شده به صورت علی الحساب تقویم و در جریان رسیدگی با حصول سازش، گزارش اصلاحی صادر شده است. بنا به مراتب فوق خواهان در فرض سؤال تکلیفی به پرداخت هزینه دادرسی بیش از مبلغی که در زمان تقدیم پرداخت کرده است، ندارد داد.خواست دکتر احمد رفیعی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه