نظریه مشورتی ۷/۹۹/۲۰۲۷

در مبایعه ای طرفین قرارداد عینا شرط کرده اند که » در صورت بروز هرگونه اختلاف در این قرارداد و یا آثار آن موضوع از طریق داوری حل اختلاف شود .«توضیح آن که در متن قرارداد راجع به این که منظور از داوری» داور احد « است یا»هیأت داوران « تصریحی ندارد و طرفین پس از بروز اختلاف در خصوص انتخاب داور یا داوران تراضی و توافقی نکرده.اند 1 - با توجه به شرط داوری یادشده، آیا دادگاه باید یک نفر داور را تعیین کند یا سه نفر را؟ 2 - در فرض سؤال چنانچه دادگاه»یک نفر داور «تعیین کرده باشد و هیچ یک از طرفین در جلسه داوری به صلاحیت شخص داور یا تعداد داور اعتراضی نکرده و داور و احد نیز در مهلت قانونی رأی خود را صادر کرده باشد و محکوم علیه رأی داوری، بدون تعرض به نحوه ی انتخاب داور واحد توسط دادگاه صرفا به ماهیت رأی داور اعتراض کند و رأی را خلاف قوانین موجد حق بداند )بند 1 ماده 489 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در ا مور مدنی مصوب 1379(، آیا دادگاه تجدیدنظر می تواند با این عنوان که دادگاه سابقا می بایست سه نفر داور را انتخاب می کرد، وارد ایرادات شکلی شده و مستند به بند 6 ماده 489 قانون یادشده رأی داور را ابطال کند؟ توضیح آن که، دادگاه بدوی بر این باور است که مقصود طرف ین از شرط داوری»داور واحد « بوده است؛ چرا که در غیر این صورت باید در متن شرط به هیأت داوران اشاره می.شد

اولا، مستفاد از ماده 464 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 آن است که در هر مورد که تعداد داوران در قرارداد داور ی مشخص نشده باشد و طرفین در تعیین داوران توافق نکنند، هیأت داوری متشکل از سه نفر خواهد بود. ثانیا، در فرض سؤال که دادگاه یک نفر داور تعیین کرده و داور بدون اعتراض طرفین رسیدگی کرده است، در واقع طرفین به طور ضمنی رسیدگی توسط داور واحد تعیین شده توسط دادگاه ر ا پذیرفته اند و در هر حال موضوع از شمول بند 6 ماده 489 این قانون که ناظر بر موارد پیش بینی شده در مواد 469 ، 470 و 473 ... است، خارج است و از این جهت موجبی برای بطلان رأی داور وجود ندارد .و