نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۹۰۲

در ماده 478 قانون آیین دادرسی کیفری در موضوع اعاده دادرسی، قانونگذار اخذ تأمین از متهمی که فاقد تأمین است یا تأمین وی منتفی شده است را از وظایف دادگاه می داند. در فرضی که متهم با صدور قرار بازداشت موقت از ابتدای امر تحقیق در زندان به سر می برد و پس از وصول حکم قطعی م حکومیت و آغاز عملیات اجرایی حکم، رأی دیوان عالی کشور مبنی بر تجویز اعاده دادرسی واصل شود و یا در فرضی که متهم با قرار تأمین آزاد بوده و در مرحله اجرای حکم با احضار یا جلب به زندان معرفی و از قرار تأمین وی رفع اثر شده است و در این مرحله رأی تجویز اعاده دادر سی واصل شود، تکلیف قاضی اجرای احکام در رابطه با آزاد کردن متهم را اعلام کنید؛ که آیا به محض وصول رأی مذکور، قاضی اجرای احکام مکلف به آزادی بی قید و شرط متهم از زندان و اعاده پرونده به دادگاه جهت ارجاع به شعبه هم عرض است؟ یا در خصوص آزادی تکلیفی نداشته و مک لف است صرفا پرونده را به دادگاه اعاده کند؟

موارد الغای قرار تأمین کیفری در ماده 251 قانون آیین دادرسی کیفری بیان شده است و رأی دیوان عالی کشور مبنی بر تجویز اعاده دادرسی از موجبات لغو قرار تأمین کیفری نیست. با این وجود مطابق ماده 478 یادشده ،قانون دادگاهی که پس از تجویز اعاده دادرسی به موضوع رسیدگی می کند، اگر تأمین مأخوذه را متناسب نداند، می ت واند نسبت به متناسب سازی قرار تأمین و ایجاد مقدمات آزادی محکوم با اخذ تأمین خفیف تر اقدام کند. همچنین در صورتی که از محکوم تأمین اخذ نشده و یا تأمین منتفی شده باشد، تأمین لازم اخذ می شود. بنابراین موضوع است علام از شمول ماده 507 قانون آیین دادرسی کیفری خارج است و قاضی اجرای احکام کیفری در این خصوص وظیفه ا ی .ندارد دکتر احمد محمدی باردئی