نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۸۷۸

به استحضار می رساند در پرونده ای دادگاه محترم بدوی ضمن صدور حکم به محکومیت خوانده به پرداخت 305000000 ریال حکم به پرداخت خسارات دادرسی به مبلغ 1190000 ریال در مورخه 1399/8/8 صادر کرده است لیکن متعاقب آن در مورخه 1399/9/2 راجع به هزینه دادرسی رأی تصحیحی از مبلغ فوق به مبلغ 9550000 ریال صادر می شود رأی اصلی ابلاغ شده و مدت تجدیدنظرخواهی منقضی و موضع پرونده در حال اجرا می باشد خوانده پرونده تجدیدنظرخواهی کرده لیکن در ستون خواسته و متن دادخواست دادنامه تصحیحی را ذکر می نماید ل یکن در لایحه پیوست تجدیدنظرخواهی که به دلایل تجدیدنظرخواهی می پردازد اشاره به ه ر دو رأی اصلی و تصحیحی می نماید و بیان می دارد که شعبه به رأی اصلی نیز اعتراض دارد و سهو قلم شده است زیرا از مبلغ مندرج در دادنامه اصلی مبلغ 15 میلیون تومان را داده است که مورد توجه دادگاه بدوی قرار نگرفته است حالیه با عنایت به ذیل ماده 309 قانون آیین دادرسی مدنی تسلیم رونوشت رأی اصلی را بدون رونوشت رأی تصحیحی ممنوع است و این که صرفا رسیدگی به هزینه دادرسی منوط به رسیدگی موضوع رأی اصلی است آیا دادگاه تجدیدنظر با فرض ادعای سهو قل م و یا بدون در نظر گرفتن ادعای سهو قلم و توجه به انقضاء مدت اعتراض به رأی اصلی و در فرجه بودن اعتراض به رأی تصحیحی و شرحی که گذشت می تواند به هر دو رأی رسیدگی کند و یا این که صرفا مکلف به رسیدگی در خصوص رأی تصحیحی است؟

اولا، رأی تصحیحی علی الاصول م بدأ مهلت اعتراض اعم از واخواهی یا تجدید نظرخواهی را تغییر نمی.دهد ثانیا، لایحه تجدید نظرخواهی از منضمات دادخواست تجدید نظر و به منزله شرح آن است؛ بنابراین دادگاه در احراز دادنامه تجدید نظرخواسته لایحه مذکور را نیز ملحوظ نظر قرار می.دهد دکتر احمد محمدی ب اردئی