نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۸۴۰

در صورت تجویز اعاده دادرسی توسط دیوان عالی کشور و ارجاع پرونده به دادگاه هم عرض و صدور قرار رد درخواست اعاده دادرسی توسط این مرجع، آیا رأی اخیر قابل فرجام است؟

مستنبط از مواد 476 ، 479 و 480 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 اصلاحات و الحاقات بعدی ،با تجویز اعاده دادرسی از سوی دیوان عالی کشور، دلالت بر نقض حکم قطعی اولیه موضوع اعاده دادرسی ندارد؛ بنابراین، در صورتی که پس از تجویز اعاده دادرسی مراتب در دادگاه هم مطرح شود و دادگاه مزبور ،عرض درخواست اعاده دادرسی را از مصادیق ما ده 474 قانون فوق الذکر نداند و آن را وارد تشخیص ندهد، قرار رد درخواست اعاده دادرسی صادر می کند و این قرار قطعی است؛ زیرا پذیرش قابلیت تجدید نظر نسبت به قرار مزبور نیازمند دلیل صریح است که نه تنها وجود ندارد، بلکه به قرینه تبصره 2 ماده 427 قانون یادشده از ش مول ماده مزبور نیز خارج بوده و علاوه بر آن تصریح به قابلیت تجدید نظر یا فرجام احکامی که پس از اعاده دادرسی در موارد مذکور در ماده 480 قانون یادشده صادر می¬ شود، بر خروج قرار رد درخواست اعاده دادرسی از حکم مزبور )قابلیت تجدید نظر یا فرجام( دلالت دارد. ضمن آن که پذیرش قابلیت تجدید نظر یا فرجام نسبت به قرار رد درخواست اعاده دادرسی مستلزم ایجاد دور و تسلسل در طرح موضوع در دیوان عالی کشور و محاکم خواهد شد و با وجود بقاء اعتبار و عدم نقض حکم قطعی، پذیرش آن موجه به نظر نمی رسد. دکتر احمد محمدی باردئی