نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۴۵۴

با توجه به ماده 315 قانون مجازات اسلامی، در صورت فقدان قرائن و امارات موجب ظن و صرف حضور فرد متهم در محل وقوع جنایت که از مصادیق لوث محسوب نمی شود و متهم با ادای یک سوگند تبرئه می شود، در صورتی که متهم حاضر به ادای سوگند نباشد، دادگاه چه تصمیمی باید اتخاذ کند؟

» مستند به ماده 1328 قانون مدنی و عمومات سوگند در آراء فقهی و قوانین حاکم، مقتضای رجوع به قاعده کلی در سوگند این است که صاحب حق قسم می تواند از این حق استفاده کند و نیز می تواند آن را به طرف مقابل واگذارد. ماده 315 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نیز اولا و بالذ ات حق ادای سوگند به منظور تبرئه از را برای متهم قرار داده و مستفاد از قسمت پایانی این ماده که مقرر داشته :جنایت است»او با ادای یک سوگند تبر ئه می گردد« ، آن است که در صورت عدم استفاده متهم از این حق، احکام نکول از سوگند و رد آن به طرف مقابل جاری است و لذا ش اکی می تواند با ادای سوگند ادعای خود را به اثبات برساند و در این صورت دادگاه حسب مورد با توجه به سکوت قانون ، بر اساس اصل 167 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با رجوع به منابع معتبر اسلامی فتاوی معتبر حکم قضیه را باید صادر کند .یا دکتر احمد محمدی باردئی مدی رکل حقوقی قوه قضاییه