نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۴۱۸

در زمان تصویب قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغات اصلاحی 1385 انجام تحقیقات مقدماتی در بزه موضوع ماده 3 قانون مذکور در صلاحیت دادسرا بوده و به تبع آن دادستان وظایفی از جمله معرفی نماینده در راستای تبصره 2 ماده 10 همین قانون در خصوص تخریب و قلع و قمع ب نا را داشته است. حال با توجه به رأی وحدت رویه شماره 759 مورخ 1396/4/20 هیأت عمومی دیوان عالی کشور و صلاحیت دادگاه های کیفری دو در رسیدگی مستقیم به این جرم، آیا وظایف مقرر در تبصره 2 ماده 10 قانون موصوف به عهده دادگاه کیفری دو است یا همچنان دادستان عهده دا ر این وظیفه است؟

آنچه در تبصره 2 ماده 10 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها مصوب 1374 با اصلاحات بعدی آن و ماده 13 آیین نامه اجرایی آن آمده است )رأسا نسبت به قلع و قمع بنا اقدام و وضعیت زمین را به حالت اولیه اعاده نمایند(، ناظر به چگونگی اجرای حک م صادره از مراجع قضایی در این خصوص است که طبق ماده 484 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و تبصره این ماده بر عهده دادستان است و در حوزه قضایی بخش بر عهده رئیس دادگاه و در غیاب وی با دادرس علی البدل است؛ اما مقنن در تبصره 2 ماده 10 قانون حفظ کاربری اراضی زر اعی و باغ ها، اجرای حکم دادگاه در خصوص قلع و قمع بنا را بر عهده مأموران جهاد کشاورزی قرار داده است؛ که باید با حضور نماینده دادستان و در حوزه قضایی بخش، با حضور نماینده دادگاه به عمل آید و به هر حال، صلاحیت دادگاه در رسیدگی مستقیم به جرم تغییر کاربری غیر م جاز که در رأی وحدت رویه شماره 759 مورخ 20/4/1396 هیأت عمومی دیوان عالی کشور نیز بر آن تصریح شده است، مانع از وظیفه نظارتی دادستان در حکم قلع و قمع نیست .اجرای دکتر احمد رفیعی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه