نظریه مشورتی ۷/۹۸/۸۸۱

توجها به قوانین و مقررات در خصوص حریم شهرداری ها از جمله تبصره 2 ماده 2 قانون نظارت به گسترش شهر تهران، ماده 99 قانون شهرداری، قانون الحاق یک بند و سه تبصره به عنوان بند 3 ماده 99 قانون شهرداری مصوب 1372 و تبصره 1 بند 3 ماده واحده مذکور شهرداری های شهرهای استان تهران )که به موجب تبصره 1 بند 3 ماده 99 مکلف به استفاده ا ز مقررات تبصره ذیل ماده 2 قانون نظارت بر گسترش شهر تهران مصوب 1352 گردیده اند( موظف به تخریب ابنیه و تاسیسات فاقد پروانه ساختمانی درحریم های خود می باشند؛ معذلک نظر به تعدد این گونه ساخت و :سازها 1 - آیا قوانین و مقررات و مواد فوق الذکر همچنان به قوت خود ب اقی است یا نس خ ص ریح و یا ض منی گردیده اند؟ 2 - آیا اعمال قوانین و مقررات پیش گفته منحصرا در خصوص ساخت و سازهای غیر مجاز جدید الاحداث است و یا در صورت اطلاع شهرداری از مستحدثات غیر مجاز در حریم ها که طی سنوات گذشته نیز صورت گرفته، شهرداری ها موظف به تخریب و اعمال مقررات می باشند؟ 3 - در خصوص اعمال تبصره 2 ذیل ماده 2 قانون نظارت بر گسترش شهر تهران و ماده 99 قانون شهرداری و قانون الحاق یک بند و سه تبصره به عنوان بند 3 ماده 99 قانون شهرداری مصوب 1372 و تبصره یک بند 3 ماده 99 از سوی شهرداری های موضوع مواد، آیا اخذ دستور قضایی به صورت کلی یا مختص به شخص متخلف و ساختمان و مستحدثات غیرمجاز الزامی است؟

بازگشت به استعلام شماره 30/15981 مورخ 1398/05/27 به شماره ثبت وارده 881 مورخ 1398/05/27 ، نظریه مشورتی کمیسیون قوانین ع مومی و بین الملل این اداره کل به شرح زیر اعلام می :گردد 1 - مستفاد از تبصره 2 ماده 99 قانون شهرداری اصلاحی 31/3/1390 و تبصره های ماده 100 این قانون، تبصره ماده قانون نظارت بر گسترش شهر تهران مصوب 1352 که به شهرداری اجازه تخریب ابنیه و تأسیساتی را که بدون پروانه ساختمانی در خارج از محدوده خدماتی شهر تهران ساخته می شود، داده است، نسخ ضمنی شده است و در این خصوص باید مطابق مقررات مربوط رفتار شود و شهرداری نمی تواند رأسا نسبت به تخریب و قلع بنا اقدام نماید. و 3 - با توجه به در بند یک آورده شد، پاسخ به این سؤالات منتفی است آن.چه از نظریه شماره 1448/97/7 مورخ 9/8/97 اکثریت این کمیسیون عدول می شود.« دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه