نظریه مشورتی ۷/۹۸/۷۴۲

مادر که مالک شش دانگ یک واحد آپارتمان بوده، سه دانگ آن را به فرزند پسر و سه دانگ دیگر آن را به فرزند دختر می دهد با این شرط که خود تا پایان عمر از منافع آن استفاده کند . با فوت مادر، ناپدری وراث مدعی می شود که همسرش این شرط را در سند گذاشته که استیفای منافع تا فوت ناپدری ادامه یابد. آیا درج چنین شرطی از سوی مالک صحیح است که پس از فوت مالک، منافع به ثالث تعلق گیر د؟

بازگشت به استعلام بدون شماره مورخ 1398/04/25 به شماره ثبت وارده 742 مورخ 1398/05/07 ، نظریه مشورتی این اداره کل به شرح زیر اعلام می :گردد به موجب ماده 41 قانون مدنی که مقرر می دارد» عمری حق انتفاعی است که به موجب عقدی از طرف مالک برای شخص به مدت عمر خود یا عمر منتفع و یا عمر شخص ثالثی برقرار شده باشد« ، برقراری عمری به نفع شخص ثالث ممکن است به موجب قرارداد مستقل یا به صورت شرط ضمن عقد باشد و تشخیص این که در فرض سوال آیا چنین شرطی به نفع ثالث به موجب عقد و صحیحا منعقد شده است، با مرجع قضایی ذی ربط است. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضایی ه