نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۷۸۰

-در دعوای مدنی در صورتی که خواسته غیرمعلوم باشد )مثل اجرت المثل تصرف یک ملک( بر اساس مقررات از جمله بند 14 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین، خواهان مکلف است مبلغ یکصد و پنجاه هزار تومان را بپردازد. چنانچه پس از رسیدگی، حکم عل یه خواهان به جهت عدم احراز ضرر صادر شود و تجدیدنظرخواه خواهان بدوی بخواهد که از این حکم تجدیدنظرخواهی نماید، به چه میزان باید هزینه دادرسی بپردازد؟ 2 - در خواسته های غیرمعلوم که حداقل نمبر باید پرداخت شود، آیا نیازی به تقویم خواسته هم هست؟ قانون در مورد ام وال غیر منقول دو معیار متفاوت اعلام داشته است )بند 12 ماده 3 قانون وصول( یکی برای پرداخت و دیگری برای صلاحیت. آیا این دو معیار را برای دعاوی منقول هم می توان به کار گرفت یا این که بند ماده 12 امری استثنایی است و قابل تعمیم به سایر موارد نیست؟

1 - هر چند در خصوص فرض سؤال دیدگاه های مختلفی وجود دارد ولی نظر اداره کل حقوقی همان است که در نظریه شماره 2256/97/7 مورخ 17/4/1398 استعلام کننده محترم اعلام شده است .به 2 - در مورد آن دسته از دعاوی که از ابتدا میزان خواسته معلوم نیست و خواهان بر اساس بند 14 ماده 3 » قانون نحوه وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن د ر موارد معین «مبلغی را پرداخت می کند و پس از معلوم شدن میزان واقعی خواسته و صدور رأی، خواهان باید بقیه میزان هزینه دادرسی را پرداخت نماید، چون در زمان طرح دعوا میزان خواسته معلوم نیست، ابتدائا طرح دعوا به این نحو در شوراهای حل اختلاف امکان پذیر نیست؛ زیرا صلاحیت شوراهای حل اختلاف محدود به مواردی است که در قانون به صراحت آمده است و مطابق اصل یکصد و پنجاه و نهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصل بر صلاحیت دادگستری است دادگاه.های دکتر احمد رفیعی سرپرس ت اداره کل حقوقی قوه قضاییه