نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۶۳۱

مقصود مقنن از واژه»قرار بازداشت « در ماده 121 چیست؟ آیا با لحاظ صدر ماده، کلیه قرارهای تأمین کیفری منجر به بازداشت را شامل می شود یا با توجه به منطوق آن و مقایسه با دیگر مقررات قانون مزبور تنها ناظر به قرار بازداشت موقت است؟

مستنبط از مواد 92 ، 226 و 240 و 92 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 ، منظور از بازداشت متهم در ماده 121 ،آن قانون»بازداشت موقت « است و در مورد دیگر قرارها از جمله کفالت و وثیقه که منتهی به بازداشت شده، حسب صراحت ذیل ماده 226 قانون مذکور، متهم می تواند نسبت به اصل قرار منتهی به بازداشت یا عدم پذیرش کفیل یا وثیقه اعتراض کند و ذکر مراتب در ماده 121 این قانون به جهت تعیین تکلیف فوری نسبت به متهمی است که قاضی مجری نیابت در مورد او قرار بازداشت موقت صادر کرده است و در اینجا مقنن اراده خود را بر تعیین صلاحیت برای دادستان محل اجرای نیابت در خصوص اعلام نظر پیرامون قرار بازداشت از سوی بازپرس، اعلام داشته است موقت.صادره