نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۳۱۷

هرگاه که به موجب نظریه کارشناس بدوی درصدی از تقصیر متوجه مقامات مذکور در ماده 308 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 باشد و از این حیث دادسرای شهرستان مبادرت ب ه صدور قرار عدم صلاحیت به شایستگی و صلاحیت دادسرای مرکز استان نماید؛ اما دادسرای مرکز استان موضوع را به هیأت کارشناسی ارجاع نماید و به موجب نظریه اخیر، اتهامی متوجه رئیس اداره نباشد، با عنایت به این که به موجب نظریه هیأت کارشناسی که مصون از اعتراض باقی ما نده است، اصولا اتهامی متوجه رئیس اداره نمی باشد، دادسرای مرکز استان با چه تکلیفی مواجه خواهد بود؟آیا به صرف اعلام جرم علیه مقامات مذکور در ماده 308 قانون فوق الذکر و یا مستند به نظریه کارشناس بدوی، برای دادسرای مرکز استان ایجاد صلاحیت اضافی می نماید و یا این که دادسرای مرکز استان باید نسبت به رئیس اداره به لحاظ عدم انتساب جرم قرار منع تعقیب صادر و نسبت به دیگر اشخاص به اعتبار محل وقوع جرم مبادرت به صدور قرار عدم صلاحیت محلی به ش ایستگی دادسرای شهرستان نماید؟

چنان چه به علت وجود هر یک از جهات قانونی م ذکور در ماده 64 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 ، یکی از مقامات مذکور در ماده 308 این قانون در قالب مشارکت یا معاونت در ارتکاب بزه با افراد عادی تحت تعقیب قرارگیرد، مطابق تبصره ماده 311 قانون مذکور به اتهام تمام متهمان در دادگاه های کیفری مرکز استان رسیدگی خوا هد شد و اظهارنظر بعدی کارشناس یا هیأت کارشناسان مبنی بر عدم توجه تقصیر به مقام مزبورکه اصولا این اظهارنظر برای مرجع قضایی فاقد موضوعیت بوده و طریقیت دارد موجب نفی صلاحیت مرجع قضایی صالح نخواهد شد. بنابراین دادسرای مرکز استان باید در ماهیت امر نسبت به اتهام همه افراد اظهار کند ن.ظر دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه