نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۳۰۲

به موجب ماده 1206 قانون مدنی زوجه در هر حال می تواند برای نفقه زمان گذشته خود اقامه دعوا نماید و بر اساس ماده 47 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 دادگاه در صورت درخواست زن یا دیگر اشخاص واجب النفقه میزان و ترتیب پرداخت نفقه آن ها را تعیین می کند. چنان چه زوجه دادخواستی به خواسته صدور حکم بر محکومیت زوجه به پرداخت نفقه آینده خود و فرزند مشترک مطرح نماید، با لحاظ آن که برای آینده، نشوز یا ع دم نشوز زوجه محرز نیست و نشوز نیز مانع استقرار نفقه است آیا می توان حکم بر محکومیت زوج صادر نمود؟ آیا در فرض صدور حکم بر محکومیت زوج به پرداخت نفقه آینده زوجه، این حکم می تواند مشروط و معلق بر عدم نشوز زوجه در آینده باشد؟

اولا، با توجه به صراحت ماده 1206 قانون مدنی مبنی بر استحقاق زوجه برای اقا مه دعوا بابت نفقه گذشته، صدور حکم به پرداخت نفقه آینده صحیح نیست؛ ثانیا، در خصوص حکم مقرر در ماده 47 قانون حمایت خانواده مصوب 1391، دادگاه بدون صدور حکم به پرداخت نفقه، صرفا میزان و ترتیب پرداخت را تعیین و اعلام می نماید و صرف این امر به معنای صدور حکم به پرداخت نفقه نمی باشد تا مستلزم احراز تمکین زوجه در آینده باشد و اصولا احراز امری برای زمان آینده، در زمان صدور رأی امکان نیست .پذیر دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه