نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۲۸۴

چنانچه در پرونده ای اعمال ماده 510 قانون آیین دادرسی کیفری صورت گرفت و نوبت به اخذ وجه الکفاله یا ضبط وجه الوث اقه رسید، با توجه به اینکه تمامی ضامنین متعهد به حاضر نمودن مضمون عنه هستند، آیا اولویتی بین ایشان وجود دارد؟

بازگشت به نامه شماره 9030/3120/3005 مورخ 1398/8/11 به شماره ثبت وارده 1284 مورخ 1398/8/12 درباره استعلام دادیار محترم شعبه ششم اجرای احکام کیفری یزد، نظریه مشورتی کمیسیون آیین دادرسی ) کیفری 2( این اداره کل به شرح زیر اعلام می :شود صرف نظر از این که اجرای مجازات اشد موضوع ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 مختص جرایم تعزیری»درجه یک تا شش «است و شامل جرایم موجب حد، قصاص، تعزیر درجه هفت و هشت و احکام دیه و ضرر و زیان ناشی از جرم و رد مال ... که ماهیت حقوقی دارند نمی شود و این مجازات ها و احکام مدنی مذکور اعم از این که مجازات جرم مرتبط با آن ها مجازات اشد باشد یا خیر، در هر حال اجرا می شوند؛ در فرض سؤال چون مفروض این است که با صدور ر أی واحد تجمیعی موضوع ماده 510 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 » احکام تعزیری اخف در مقام اجرای مجازات تعزیری اشد علی الاصول در حال اجرایند« ، لذا مستفاد از مواد 224 ، 228 ، 229 و 230 قانون یاد شده با لحاظ»ماهیت استقلالی تعهد به احضار نفس هر یک از کفیلان و و ثیقه گذاران « )نسبت به معرفی محکوم( این است که در فرض»فراهم بودن اقتضاء اخذ وجه الکفاله یا ضبط وثیقه « در فرض تعدد کفیلان و وثیقه گذاران )ابلاغ اخطاریه و عدم حضور و معرفی محکوم بدون عذر موجه( علی الاصول اخذ وجه الکفاله و ضبط وثیقه از جملگی آنان امکان پذیر ا ست و از حیث تقدم و تأخر اولویتی بین متعهدین به معرفی محکوم اعم از کفیلان یا وثیقه وجود ندارد .گذاران