نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۱۳۲

ماده 2 قانون نحوه اجرا ی محکومیت مالی مقرر :های نموده»مرجع اجرا مکلف است به تقاضای محکوم له نسبت به شناسایی اموال محکوم علیه اقدام نماید .«چنانچه محکوم له تقاضای اعمال ماده 3 قانون فوق الذکر را نماید و دادگاه با اعمال ماده فوق الذکر به صورت کلی موافقت کند و صریحا دستور مبنی بر حبس محکوم علیه ننماید، آیا به صرف اظهار طرفین محکوم له و محکوم علیه مبنی بر نداشتن مال، آیا اجرا می تواند محکوم علیه را به زندان معرفی کند و یا وفق ماد ه 2 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی اجرای احکام مکلف است رأسا نسبت به شناسایی اموال محکوم اقدام و در صورت عدم اموال، وی را حبس نماید ش.ناسایی

بازگشت به استعلام شماره 9001/126/210 مورخ 1398/7/13 به شماره ثبت وارده 1132 مورخ 1398/7/14 ، نظریه مشورتی این اداره کل به شرح زیر اعلام می :گردد با توجه به این که وفق ماده 34 قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356 »محکوم علیه مکلف است ظرف ده روز مفاد آن اجراییه را به موقع اجرا بگذارد یا ترتیبی برای پرداخت محکوم به بدهد یا مالی معرفی کند که اجراء حکم و استیفای محکوم به از آن میسر باشد « و با عنایت به این که وفق ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب 1394 ، چنانچه محکوم علیه تا سی روز پس از ابلاغ اجراییه ضمن ارائه صورت کلیه اموال خود، دعوای اعسار خویش را اقامه کرده باشد، حبس نمی-شود؛ بنابراین هرگاه محکوم علیه به تکلیف قانونی خود عمل نکند و از فرصت و امتیاز قانونی نیز برای تقدیم دادخواست اعسار استفاده نکند، امکان بازداشت وی برابر ماده 3 قانون اخیرالذکر فراهم می باشد و عدم استفاده محکوم له از اختیار مقرر در ماده 2 این قانون مبنی بر تقاضای شناسایی اموال محکوم علیه، مانع استفاده از حق مقرر برای وی در ماده 3 یاد شده مبنی بر تقاضای بازداشت محکوم علیه نمی باشد و اجرای احکام بدون درخواست محکوم له تکلیفی به شناسایی اموال ندارد محکوم.علیه دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه