نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۵۰۶

شخص » الف « مالک حق کسب یا پیشه یا تجارت یک باب ساختمان با کاربری مسافرخانه بوده است؛ اما به دلیل ح دوث عیبی در عین مستأجره، عین مذکور از قابلیت انتفاع خارج شده و رفع عیب نیز به سبب قدیمی بودن سازه و در طرح قرار گرفتن آن متصور نیست؛ با طرح دعوا توسط مستأجر در دادگاه، رأی بر اعلام فسخ قرارداد اجاره صادره شده است؛ اما شخص » ب «) مالک ( از تحویل گرفتن مل ک امتناع نموده است؛ به همین سبب شخص » الف « وفق ماده ١ ٣ قانون روابط موجر و مستأجر مصوب ١ ٣ ٥ ٦ اقدام به تخلیه ملک نموده است . در حال حاضر شخص » ب « ) مالک ( از پرداخت حق کسب یا پیشه یا تجارت به مستأجر امتناع می کند . با توجه به توضیحات پیش گفته و با عنایت به اینکه در م اده ١ ٣ قانون روابط موجر و مستأجر مصوب ١ ٣ ٥ ٦ در خصوص نحوه پرداخت حق کسب یا پیشه یا تجارت سخنی به میان نیامده و وضعیت مالکان این حق مسکوت مانده است و با توجه به اینکه در چنین فرضی درخواست اعلام فسخ و تخلیه از سمت مستأجر مطرح شده است، آیا مستأجر مستحق دریافت حق کسب یا پیشه یا تجارت است؟

در فرض سؤال که عین مستأجره مشمول قانون روابط موجر و مستأجر مصوب ١ ٣ ٥ ٦ بوده و در اثناء مدت اجاره عیبی در عین مستأجره حادث شده که آن را از قابلیت انتفاع خارج نموده و رفع عیب مقدور نبوده و در اجرای بند ٢ ماده ١ ٢ و ماده ١ ٣ قا نون یادشده به تقاضای مستأجر حکم فسخ اجاره صادر و تخلیه انجام شده است، با عنایت به اینکه در قانون یادشده برای این حالت که فسخ اجاره به تقاضای مستأجر بوده و خود وی عین مستأجره را تخلیه کرده است، تکلیفی برای موجر به پرداخت حق کسب یا پیشه یا تجارت پیش بینی نشد ه است ، مطالبه این حق فاقد موقعیت قانونی است . دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه