نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۱/۳۹۸

در مواردی که پرونده دارای شاکی و مشتکی عنه بوده و رأی از دیوان عدالت اداری و شعبه عالی تجدید نظر سازمان تعزیرات حکومتی صادر شود که مفاد آرای این مراجع با یکدیگر متفاوت باشد، تکلیف چیست؟ از یک سو شاکی در صو رت عدم اجرای رأی دیوان عدالت اداری با در دست داشتن اخطاریه می تواند انفصال بالاترین مقام دستگاه را درخواست کند و از سوی دیگر، به لحاظ شکایت مشتکی عنه در محاکم عمومی، ناگ زیر از اجرای رأی شعبه عالی تجدید نظر هستیم. در چنین وضعیتی کدام یک از این دو رأی قابل ا جرا و معتبر ا ست؟

نظریه اکثریت: در صورت تعارض رأی شعبه دیوان عدالت اداری با رأی شعبه عالی تجدیدنظر تعزیرات حکومتی با لحاظ ملاک ماده 63 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 و رأی وحدت رویه شماره 660 مورخ 19/1/1382 هیأت عمومی دیوان عالی کشور مبنی بر تفوق و برتری تصمیمات مراجع قضایی نسبت به آرای مراجع شبه قضایی، رأی قطعی شعب دیوان عدالت اداری لازم الاجرا می .باشد نظریه اقلیت: رسیدگی به اعتراض نسبت به رأی صادره از سوی شعبه تعزیرات حکومتی در دیوان عدالت اداری در ج هت نقض قوانین و مقررات یا مخالفت با آنها و رد این اعتراض، مانع از اعمال تبصره ماده 23 آیین نامه سازمان تعزیرات حکومتی مصوب 1/8/1373 با اصلاحات و الحاقات بعدی به عنوان یک طریق فوق العاده شکایت از آراء نیست؛ زیرا دیوان عدالت اداری در این خصوص رأی ماهوی صادر نمی کند و اعمال تبصره ماده 23 یاد شده نوعی اعاده دادرسی است که نسبت به رأی شعبه تعزیرات حکومتی به عمل می آید و در هر حال رأی شعبه عالی تعزیرات حکومتی لازم الاجرا است و چون دیوان عدالت اداری در خصوص رأی شعبه عالی تعزیرات حکومتی اظهارنظری نکرده است بحث تع ارض آراء به شرح مطرح شده در استعلام منتفی دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه