نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۱/۱۰۹۲

جهات اعاده دادرسی در ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری بیان شده است. حال سؤال اینجاست که در پرونده های سرقت یا کلاهبرداری، ممکن است اعاده دادرسی نسبت به مقدار مال یا جزای نقدی یا وجود یا عدم وجود برخی از شکات و غیره پذیرفته شود. آیا در این فروض دادگاه هم عرض می تواند علاوه بر موارد فوق الذکر، در اصل اتهام و محکومیت محکوم علیه تشکیک ایجاد کرده و مبادرت به صدور حکم برائت نماید و یا این که صرفا اختیار تصمیم گیری در موارد تجویز اعاده دادرسی را دارد؟

در رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی، دیوان عالی کشور حکم مورد اعاده دادرسی را نقض نمی کند؛ بلکه در صورت پذیرش درخواست اعاده دادرسی، مبادرت به تجویز اعاده دادرسی و ارجاع آن به شعب هم عرض می نماید. در فرض سوال، معیار رسیدگی ماهوی دادگاه مرجوع الیه، بر اساس تمام یا آن قسمت از حکم مورد اعاده دادرسی است که دیوان عالی کشور رسیدگی مجدد نسبت به آن را تجویز کرده است. النهایه چنانچه درخواست اعاده دادرسی تنها نسبت به قسمتی از حکم باشد، مطابق قسمت اخیر ماده 480 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، دادگاه مرجوع الیه تنها همان قسمت از حکم را نقض یا اصلاح می به عبارت دیگر ،نماید؛ اعاده دادرسی از طرق فوق ا لعاده اعتراض به احکام است و مرجع هم عرض که به تجویز دیوان عالی کشور اجازه دخل و تصرف در رأی موضوع اعاده دادرسی را پیدا می کند، به استناد ماده 480 قانون آیین دادرسی صرفا در حد تجویزشده از سوی دیوان، مجاز به رسیدگی مجدد است .کیفری دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه