نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۹۵۹

تبصره 2 قانون حمایت از مصرف کنندگان خودرو مصوب 1386 و آیین نامه اجرایی این قانون رسیدگی به دعاوی مربوط به خدمات گارانتی خودرو را در صلاحیت هیات حل اختلاف خود رویی وزارت صنعت و معدن دانسته است و رأی صادره در این مرجع را قابل اعتراض در دادگاه صالح دانسته و در عین حال اعلام داشته است این رأی باید ظرف مدت 10 روز اجرا شود. در این خصوص حکم پرسش های ذیل مطرح است: اولا، رأی صادره از دادگاه صالح با توجه به مهلت دو ماهه برای رسیدگی قطعی است یا قابل اعتراض در مرحله تجدیدنظر است؟ ثانیا، آیا در صورت رسیدگی به اعتراض در دادگاه صالح و قطعیت رأی شعبه حقوقی ملزم به صدور اجراییه نسبت به دادنامه های صادره است ؟ با توجه به سکوت قوانین و مقررات نسبت به رأی این هیأت حل اختلاف اعت راضی نشود، صدور اجراییه توسط کدام مرجع صورت می گیرد؟ کدام مرجع مسؤول اجرای این نظریه هیات است؟

تبصره 2 ماده 3 قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان خودرو مصوب 1386 در خصوص قطعیت رأی دادگاه که در مقام رسیدگی به اعتراض نسبت به رأی هیأت حل اختلاف موضوع این تبصره صادر می شود، تصریحی ندارد و با توجه به اصل دو درجه ای بودن رسیدگی، باید رأی صادره از دادگاه را وفق مقررات قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379، حسب مورد قابل تجدیدنظر و فرجام خواهی دانست؛ توضیح آن که حکم مقرر در ذیل این تبصره از حیث رسیدگی خارج از نوبت دادگاه به اعتراض طرفین و انشاء رأی حداکثر ظرف دو ماه، صرفا از باب در رسیدگی و تعیین تکلیف است و دلالتی در قطعیت رأی صادره از دادگاه ندارد .تسریع شایسته ذکر است پاسخ قسمت دوم و سوم پرسش مطرح شده متعاقبا داده می.شود دکتر ا حمد محمدی باردئی