نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۹۲۲

مطابق بند»ب « ماده 427 قانون آیین دادرسی کیفری، جرایم مستلزم پرداخت دیه یا ارش در صورتی که میزان یا جمع آن ها کمتر از یک دهم دیه کامل باشد، قطعی و غیر قابل اعتراض است. در پرونده های دارای یک شاکی و دو متهم؛ که دیه متعلق به هر یک از متهمان کمتر از یک دهم و قابل اعتراض نمی باشد و لی با در نظر گرفتن جمع دیات متعلق به شاکی که بیش از یک دهم است، از جانب وی قابل اعتراض می باشد، آیا این استدلال دادگاه تجدیدنظر صحیح است و در این فرض، آیا رأی فقط از ناحیه شاکی قابل تجدید نظرخواهی است و از ناحیه متهمان قطعی و غیر قابل طرح در دادگاه تجدید نظر می باشد؟

مستفاد از مواد 302 و 427 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 چنانچه افرادی به نحو جداگانه نسبت به واحدی ضرب و جرح عمدی وارد آورند، نصاب و ضابطه مقرر برای تجدید نظرخواهی نسبت به رأی صادره ،فرد میزان صدماتی است که هر یک از آنان وارد آورده ا ند و نه مجموع دیات متعلقه. بدیهی است که چنانچه ضرب و جرح عمدی وارده ناشی از رفتار مشترک )مشارکت( متهمان باشد، مجموع دیه متعلقه به مجنی علیه، نصاب و تجدید نظرخواهی خواهد بود .ضابطه