نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۵۸۸

نظر به ماده 476 قانون مجازات اسلامی که در صورت فوت مرتکب، دیه را تابع احکام سایر دیون متوفی دانسته است و همچنین ماده 490 قانون مذکور که در زمان بیان حکم یوم الادا بودن دیه از لفظ پرداخت کننده استفاده نموده است، در فرضی که محکوم علیه در سال 1399 فوت نموده و در سال های بعدی دیه از اموال وی می بایست اخذ شود، آیا دیه باید به نرخ روز اخذ شود یا با فوت محکوم علیه، دیه وصف یوم ا لادا بودن خود را از دست داده و صرفا یک دین محسوب و به نرخ زمان فوت محکوم علیه محاسبه می شود؟

مطابق ماده 490 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ، ملاک محاسبه دیه»قیمت زمان پرداخت « است و از این حیث تفاوتی بین»فرض حیات و ممات محکوم «وجود ندارد. بنابراین در فرض سؤال که دیه باید از اموال متوفا پرداخت شود نیز قیمت زمان پرداخت ملاک عمل می.باشد