نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۳۷۴

در مواردی که متهم به صورت غیابی محکوم می شود و شاکی به رأی صادره اعتراض می کند و متهم در مرحله تجدیدنظر نیز علی رغم ابلاغ حاضر نشده و دفاعی مطرح نمی کند و رأی بدوی عینا در دادگاه تجدیدنظر تائید می شود و پس از آ ،ن محکوم در مرحله اجرا دستگیر و از رأی صادره و اخواهی می کند، آیا دادگاه بدوی مکلف به ورود در ماهیت و تصمیم گیری است یا به استناد ماده 461 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 به لحاظ این که رأی دادگاه تجدیدنظر متضمن محکومیت متهم بوده، موجبی برای طرح مجدد پرونده در دادگاه بدوی نیست و در همان دادگاه تجدید نظر نس بت به واخواهی محکوم رسیدگی می شود؟ در صورتی که عقیده بر رسیدگی در دادگاه بدوی دارید، چنانچه نظر دادگاه بدوی پس از رسیدگی به واخواهی بر برائت محکوم باشد، آیا رأی دادگاه تجدیدنظر را نقض و رأی جدید صادر کند؟ راهکار در این مورد چیست؟

در فرض استعلام که شاکی نسبت به رأی صادره از سوی دادگاه بدوی که مبنی بر محکومیت غیابی متهم بوده است، درخواست تجدیدنظر کرده است و دادگاه تجدیدنظر نیز بدون این که محکومعلیه )متهم( در مرحله تجدیدنظر حضور یافته یا لایحه دفاعیه داده باشد، مبادرت به صدور حکم بر ت أیید دادنامه بدوی نموده است؛ با لحاظ مداخله دادگاه تجدیدنظر استان و متعاقبا صدور رأی بر تأیید دادنامه بدوی که به منزله صدور حکم بر محکومیت متهم )محکومعلیه( غایب است، فرض مطروحه از مصادیق ماده 461 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 بوده و لذا محکومعلیه غایب واخواهی نسبت به حکم محکومیت صادره از سوی دادگاه تجدیدنظر را دارد .حق روح اله رئیسی