نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۴۳۹

در صورت طرح بزه ارتباط نامشروع ، چنانچه دادگاه در خلال رسیدگی رفتار ارتکابی را مشمول شروع به تجاوز جرم حدی ) موضوع بند پ ماده 122 قانون مجازات اسلامی ( یا آزار جنسی ) موضوع ماده 10 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان ( تلقی نماید ، آیا می بایست پرونده جهت صدور کیفرخواست به دادسرا اعاده گردد یا دادگاه وفق ماده 306 قانون آیین دادرسی کیفری راسا مبادرت به رسیدگی و صدور حکم نماید؟

1 - با عنایت به استعمال عنوان عام و مطلق»جرائم منافی عفت « در مواد 102 و 306 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و فلسفه ممنوعیت تحقیق و تعقیب این گونه جرائم مبنی بر لزوم بزه پوشی در این جرایم و م نع اشاعه فحشاء که بر گرفته از آموزه های حقوق کیفری اسلام است، نه تنها جرم تام منافی عفت؛ بلکه شروع به این گونه جرائم نیز در صلاحیت مستقیم دادگاه کیفری است و از این جهت تفاوتی بین رسیدگی به جرم تام و شروع به جرائم منافی عفت )جرایم جنسی حدی و جرایم رابطه تعزیری( نیست تا موجب تفکیک مرجع رسیدگی شود ن.امشروع 2 - چنانچه بزه»آزار جنسی « موضوع ماده 10 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب 1399 با توجه به چگونگی رفتار متهم، از»مصادیق جرایم منافی عفت « موضوع تبصره الحاقی به ماده 306 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 محسوب شود، به بزه مزبور مستقیما در دادگاه کیفری رسیدگی می شود و موجب قانونی جهت ارسال پرونده از دادگاه به دادسرا نیست. دکتر احمد محمدی باردئی