نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۳۵۵

وفق ماده 10 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب 1399 آزار و سوء استفاده جنسی از طفل یا نوجوان جرم قلمداد شده است در بیان مصادیق، به آزار جنسی و سایر آزارهای جنسی غیر تماسی اشاره شده است. با توجه به بن د»ت « ماده یک قانون مذکور که سوء رفتار را اعم از آزار جنسی توهین یا تهدید قلمداد کرده است، آیا توهین به اطفال نیز مصداق آزار جنسی غیر تماسی است یا می بایست وفق ماده 608 قانون مجازات اسلامی کتاب تعزیرات در صورتی که در اماکن عمومی یا معابر نباشد، متهم را مجا زات کرد؟

منظور از رفتار جنسی غیر تماسی، رفتارهایی است که بدون تماس فیزیکی با مخاطب، به قصد التذاذ از وی یا آزار جنسی او انجام می گیرد، در حالی که توهین به معنای به کار بردن الفاظ یا ارتکاب اعمالی است که با لحاظ عرف جامعه و با در نظرگرفتن شرایط زمانی و مکانی وموقعیت اشخاص و دیگر اوضاع و احوال موجود موجب تخفیف یا تحقیر مخاطب شود؛ بنا به مراتب فوق و با لحاظ آن که در بند»ت « ماده 1 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب 1399 ، آزار جنسی و توهین به عنوان دو رفتار مجرمانه جداگانه ذکر شده است. در فرض سؤال چنانچ ه رفتار مجرمانه به گونه ای باشد که با قصد التذاذ یا آزار جنسی مخاطب انجام نگرفته باشد از شمول مقررات ماده 10 قانون یاد شده خارج است و در صورت وجود سایر شرایط قانونی، مشمول ماده 608 قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( مصوب 1375 بود .خواهد دکتر احمد محمدی باردئی م دیر کل حقوقی قوه قضاییه