ماده ۱۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری
کنترل ارتباطات مخابراتی افراد ممنوع است، مگر در مواردی که به امنیت داخلی و خارجی کشور مربوط باشد یا برای کشف جرائم موضوع بندهای (الف)، (ب)، (پ) و (ت) ماده (۳۰۲) این قانون لازم تشخیص داده شود. در این‌صورت با موافقت رییس کل دادگستری استان و با تعیین مدت و دفعات کنترل، اقدام می‌شود. کنترل مکالمات تلفنی اشخاص و مقامات موضوع ماده (۳۰۷) این قانون منوط به تأیید رییس قوه قضاییه است و این اختیار قابل تفویض به سایرین نمی‌باشد.
تبصره ۱- شرایط و کیفیات کنترل ارتباطات مخابراتی به موجب مصوبه شورای عالی امنیت ملی تعیین می‌شود.
تبصره ۲- کنترل ارتباطات مخابراتی محکومان جز به تشخیص دادگاه نخستین که رأی زیر نظر آن اجراء می‌شود یا قاضی اجرای احکام ممنوع است.
→ ماده ۱۴۹ · فهرست مواد قانون آیین دادرسی کیفری · ماده ۱۵۱ ←
نظریات مشورتی دربارهٔ این ماده (۴)
- نظریه ۷/۱۴۰۰/۱۱۹۹ — آیا اخذ ورودی و خروجی اعم از تماس یا پیامک شماره های تلفن مشمول…
- نظریه ۷/۱۴۰۰/۶۰۲ — در برخی از جرائم برای کسب دلیل، نیاز به بررسی محتوای گوشی طرفین پرونده…
- نظریه ۷/۹۹/۱۹۸۷ — 1 -محکوم علیه اقدام به معرفی مال غیر منقول )ملک( از جهت جلوگیری از…
- نظریه ۷/۹۸/۱۹۳۲ — با توجه به ماده 582 مجازات اسلامی )تعزیرات (قانون مصوب 1375 آیا صدور دستور…
ماده ۱۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری در پروندهٔ شما چه اثری دارد؟ پرونده‌تان را به زبان خودتان بنویسید؛ هوشیار وکیل مواد و نظریات مرتبط را پیدا می‌کند و تحلیلی می‌دهد که هر استنادش با متن قانون راستی‌آزمایی شده. اولین تحلیل رایگان است.
متن از بانک قوانین هوشیار وکیل است. پیش از استناد در دادگاه، آن را با آخرین متن مصوب در روزنامهٔ رسمی تطبیق دهید.